Tek Kişilik Şehir

Bu şehirde her şey tek kişi için örgütlenmiştir. İlişkiler sanal, iletişimsizlik gerekli, tek amaç çalışmak ve para kazanmaktı. Her şey anlamını yitirmiş, insanoğlu doğal olan her şeye yabancılaşmıştı. Zevkler sıradanlaştırılmış, ilişkiler sanal olan ile yapaylık kazanmıştı. Temastan kaçınılıyor, her şey metalaştırılıp, maddi değerleri hesaplanıyordu. Yaşamak için yaşamdan korkmak fakat her anını kara çevirmek zorundaydık. Değer yargıları yeniden oluşturulmuş ve insan insandan istemeden uzaklaşmıştı ve de kendinden. Yaşamı kolaylaştırılmak için geliştirilen teknoloji, sinsi kara yüzünü hiç bu kadar açık etmemişti. İntiharlar o kadar arttı ki ölüm kavramına yabancılaştık. Yalnızım, yalnızdım ve yalnız ölmekten korkuyorum. Boyun eğdim, evet! ama onlardan mıyım bilmiyorum. Maraziyim evet şehri terk edemiyorum. Silahımı beğendiniz mi Bay Freud?