Son Oyun

Bir adam… İntiharın eşiğinde, son bir oyun oynamaya karar verir. Öncesinde bir sahafa uğrar. Tezgâhta kapağı olmayan bir kitap dikkatini çeker. Her akşam okuduğu bu kitap, onu biraz daha geçmişine sürüklemektedir. Başına gelen haksızlıkları bir bir hatırlayan adam, intihar etmeden önce ruhundaki derin yaralara sebep olan kişilerle hesaplaşmak ister. Kendi zihninde kurduğu hayalî bir mahkemede, ona acı veren herkesi tek tek yargılar. Her yüzleşmede, bu kez tetiği geçmişine çevirir. Aslında aradığı cevap, kendi varoluşu ve “iyi bir insan” olup olmadığıdır. Gerçek ile deliliğin sınırlarının bulanıklaştığı bu “Son Oyun”da, adam kendi hikâyesinin eksik sayfalarını tamamlayıp vedasını edecek midir, yoksa bu sadece bir oyun mudur? “Son Oyun", yüzleşmenin, pişmanlığın ve varoluşun kırılgan sınırlarında bir çırpınış…