Ozet
Seni Seviyorum’ların korkusuyla, ağızların koklandığı tuhaf zamanlarda… Aşk, devrik yol direklerinin yanında kırbaçlanıyor. Şiirin ve şarkının kürek kürek yakıldığı tuhaf zamanlarda… Kasaplar, ellerinde, kanlı satır ve sopalarla köşe başlarını tutuyor. Gülüşler dudaklara dikiliyor, şarkılar ağızlardan kazılıyor. Yaseminlerin, nilüferlerin ateşinde; kuğuların, güvercinlerin közlendiği tuhaf zamanlarda… İnadına, aşkı, şiiri, şarkıyı, neşeyi ve umudu zulalıyoruz. Son şarkısını söyleyen bir kuğu misali son şarkımızı söyleyeceğimiz ana kadar.
Galeri
Sahne Arkasi
Marjane Satrapi
Yazar