Heybesini Çiğneyen Katır

Heybesini Çiğneyen Katır Yolun getirdiklerini bir de kadın gözünden, iki kadının ellerinden izleyelim. Pembe desenli bir halının içerisinde, gönlü kırık, yasa yanık, keyiften mest, bağırıp çağlayan bacılar. Geleneksel motiflerin çiğnenip oradan buraya savruluşuna ağlayalım. ‘Heybesini Çiğneyen Katır’ yolda olma eyleminin katmanlarını; gerek şehre ulaşan çevre yolunda, gerek kendinden içeri bir üslupta haritalandırıyor. **************** Kalburu saçtan Kamburu heybe; Deseni sırtında Katırlaşmış dertlerinin gölgesiyle; Pembe bir ruh. Bir...iki...belki milyon, Hepten milyar dolusu dünyada; Kimine çeyiz sandığından, Kimine statü nişanı, Kiminin ise göz zevkine Takılıp-serilmiş halı! Kime ne? Altına süpürülmüş tozlarla Ufalanmış kozların hüsranı, Hasetlik günahlar. Karşı çıkılmış niyetle Kire bulanmış minnetin biriktirdiği tabaka yüzünden, Püskülleri yerden kesilmiş bir halı. Uçuk-savruk, sanrıdan hallice... Overlock'tan bertaraf. Kime ne! Yok anam... Vursan da dere başında taşlara, Çeksen de güven bağladığın makinenle ... koy vermez. Motifine işli, İpliğinin her sicminde sıkışmış lekeleriyle Bir başına. Kime ne... Şiir: yazig Mahmud Sıfatsız