Her Şey Güzel Gibi

Bir apartman boşluğunun aydınlığında iki kişi. Kendi kuyusunda bir Yusuf. Ağa takılmaktan kaçarken o kuyuya düşmüş bir kadın. Zamansız, az güneşli, çok karanlık bir kuyunun dibinde delirmemek için oynanan oyunlar, uydurulan hikayeler, birbirlerinden sakladıkları gerçekler ve karşılıklı yalanlar. Gerçek ortaya çıktığında kim inanabilir o vakte kadar anlatılan hikayelere yeniden? Yalan, foyası meydana çıkan bir tanrı gibi sessizce çekildiğinde köşesine oyun sahneye çıkabilir mi bir kere daha? Gidilecek bir yer vardır belki? Yalanı ve gerçeği unutturacak kadar uzakta bir yer. Ama ya yoksa?