Evdeydim ve Yağmurun Gelmesini Bekliyordum

“... Oysa bizim eve uğramaz sanmıştım hep lanet dediğin şey, olsa olsa başkalarının başına gelir, öyle inanmışım, başka ülkelerde olur saçma sapan şeyler, hatta evvel zaman içinde, bundan binlerce yıl önce...” Yıllar önce babasıyla kavga ederek evi terk eden küçük kardeş, kimsenin beklemediği bir anda evin kapısında belirir. Küçük kardeşin geri dönüşüyle birlikte yıllardır onu bekleyen evin kadınları; eski defterleri yeniden açmaya, sırlarını, suçlamalarını, ihanetlerini, her biri tarafından farklı hatırlanan anılarını sorgulamaya başlarlar. Beklenen dönüş kimsenin hayal ettiği gibi olmamış, hem dönen kişi hem döndüğü yer hem de bekleyenler değişmiştir. Hayaller yerini yavaş yavaş gerçeklere bırakır. Yıllar süren kendini kandırmacadan kurtulmanın yeni bir hayata başlamanın ilk adımı, acı verici olsa da bu gerçeklerle yüzleşmek olacaktır. “... Çözüm yok...”