Doğum

İnsanlığın beden, nüfus ve gelecek fikrini yeniden düşünmek zorunda kaldığı bir düzende geçen “Doğum”, yaşam hakkının sayılara, puanlara ve idari kararlara bağlandığı sarsıcı bir dünyayı görünür kılar. Hamileliğinin son ayındaki dört kadın, hayatta kalma ve ebeveyn olma “uygunluklarının” ölçüldüğü kapalı bir sistemde bekler. Başlangıçta teknik ve zorunlu görünen bu süreç, giderek itaati, uyumu ve vazgeçişi talep eden ideolojik bir sınava dönüşür. Narimani, “Doğum” metninde anneliğin, doğurganlığın ve kadın bedeninin nasıl yönetsel bir denetim alanına indirgenebildiğini incelerken, iktidarın rıza üretme mekanizmalarını da katman katman açığa çıkarır. Bireysel hayatta kalma arzusu ile kolektif çıkar söylemi arasındaki gerilim, yalnızca sistemi değil, kadınların birbirleriyle kurdukları ilişkileri de dönüştürür. Peki, hayatta kalmak için ne kadar ileri gidilebilir?