Dalila

Hüsrana yazgılı yaşam sahiplerine bir çıkış yolu sunmak isterim: geriye dönün. Arkanıza bakmadan tek solukta koşun, dokunulmazlık hakkının sizi beklediği çocukluğun kahraman duygularına... Orada tiranlar susup siz konuşacaksınız. Tahta kılıçlarınızla savunun kumaştan yapılmış evlerinizi ve sıcak çorbaları içi oyulmuş çamurun oyuğundan, kendi taslarınızda için; doğadan çalınmış killerin pişirilip etiketlendiği kaselerden değil: üstü sırlanmış olsa da toprak aynı toprak. Yerlilerle yabancıları bir araya getirin ki aşkın alevi her yana dağılsın ve resmin güzelliğine tüm duygularınızla sarılın ki çiçek bahçelerinde sıcak öpüşler olsun. Sizi dürtükleyen para keseleri bir göz bağından başka ne olabilir ki: ahalinin dedikodusunu duyuyor musunuz? Masalın en güzel yerinde mültecilik düştü payıma ve ben hakkını vermeliyim rolümün. Yabancı dediğin yeryüzünde Kaleler rüzgara karşı nasıl durursa öyle durur. Rüzgar esip kurulanı dikileni yerle bir eder, Yabancı dönüp dolanıp döner memleketine.