Bir Şey

Sahnede var edilecek bir yapı arayışının sonucunda ortaya çıkan “bir şey”, ne yapacağını bilmeme halini ve ona karşı tutunulacak sezgisel tavrı kucaklıyor. Zihin ve beden ilişkisini arama hali üzerinden kuran eser, konuşan, dikte eden, sorgulayan analitik zihin ile duyularla, zaman, mekanla temas halinde olan sezgisel zihnin arasındaki çatışma üzerinden kurgulanıyor. Arayan bedene sahnede kaybolabilen, katı olmayan objeler ve efektlerin eşlik ettiği, herhangi bir iddiada bulunmayan, günümüz dünya insanı için sıkıntılı ve sorunlu olarak tanımlanan bilmeme durumunun araştırıldığı ve yer yer ironik şekilde ele alındığı tek kişilik bir eser olan “bir şey” ortaya çıkıyor. “Hayatımda sık sık çok bunaldığım, ne yapacağımı bilmediğim, kafa karışıklığı yaşadığım, karar vermekte zorlandığım süreçler oluyor. Bir şekilde yoluma devam ettiğim sürece, sonrasında arkama dönüp baktığımda “bir şey”ler yapmış olduğumu görüyorum.”