Bir Evladın Terbiye Hadisesi

Bilinen tüm kültürlerde hikâye anlatıcılığının olması bu edimin varoluşumuzun merkezinde olduğunu gösteren önemli bir olgudur. Ursula LeGuin “Tekerleği kullanmayan büyük toplumlar olmuştur ama hikâye anlatmayan toplum olmamıştır.” derken hikâyelerin ve hikâye anlatıcılığının yaşamı anlamdırma yolculuğundaki başat rolüne işaret etmektedir. Hikâye anlatarak bir yandan kendimizi ve içinde yaşadığımız dünyayı anlamaya bir yandan da anladıklarımızı deneyimlerimizi paylaşmaya niyetleniriz. Biz de “Bir Evladın Terbiye Hadisesi”ni anlatalım biz yaşamdan ne anlıyoruz ( ya da anlamıyoruz) ve neyi paylaşmak istiyoruz bir gösterelim istedik. Hikâyeleri bol olan hikâye anlatma geleneğini yaşamın ve sanatın ayrılmaz parçalarından biri olarak yaşayan ve yaşatan bir kültürün evlatları olarak bunu yapabileceğimizi düşündük. İyi hikâye unutulmaz denir. Onlar tekrar anlatmaya değer olanlardır; içinde yaşamın gizine ilişkin ipuçları bulduklarımız, yaşamın derinliklerine kök salmış ve gizleri yavaş yavaş gün ışığına çıkanlar. Onları tekrar tekrar anlatır ve onlardan etkilenir ve aynı zamanda onları etkileriz de. Hikâyeleri hatırlama biçimimiz, onlarla ilgili hatırladıklarımız, anlatma biçimimiz, anlatma niyetimiz anlatılanı biçimler bizimle beraber. Her aşamada farklı derinliklerin keşfi bizi onlara, onları da bize bağlı kılar. Anlatan olduğumuz sırada dinleyiciyizdir de aynı zamanda. Dolayısıyla anlatan ile dinleyen arasındaki ayrılmaz bağdır bizi onlarla bir arada tutan bir yandan da. …