Ben Ali Seyfi

Sevgili izleyici, ekibimizin ikinci yılında çıkartmış olduğu ilki çocuk oyunu olmak üzere dördüncü büyük oyununa hoş geldiniz. Sizleri buraya getirmekteki amacımız başta oyunumuz yazarının ve onun metnine inanan sanatçılarımızın işaret ettiği sorunun (yaşama ve insana dair olan) onların gözünden görülmesini arzulamamızdır. Evet, anlaşma şu şekildedir: sizleri buraya getiririz ve sadece biz konuşur, biz anlatır, biz gösteririz. Çünkü işaretlediğimiz sorunun ucundan kıyısından, kenarından köşesinden ortağısınızdır. Görün isteriz. Tıpkı şimdi olduğu gibi. Deşifre edelim isteriz. Işıklar kapandığında başlayacağımız gibi. Birazdan karşınıza varoluş etkinliklerine yenik düşmüş, benliği zedelenmiş bir ‘zavallı’ ile çıkacağız. Onun adı Ali Seyfi. Adem ile Havva’dan olma, bir kırmızı elma artığı Ali Seyfi. Tıpkı ‘insanın dünyaya fırlatılışı’ gibi biz de onu sahneye fırlatacağız ve ışıkları açacağız. Ali Seyfi konuşacak, Ali Seyfi gülecek, Ali Seyfi ağlayacak ve siz onda hayatın paradokslarından birini göreceksiniz. Çünkü o, biraz da sizsiniz ve biziz. Eylemlerimizin bir küçük artığı. Onun tüm paradigması kurtarmak ve onarmak üzerinedir. Onun içindir ki benliğinde bir yara sürekli büyür ve büyür. Tam da Edip Cansever’in o meşhur şiirinde söylediği gibi ‘acısı bilinç’ olan için “her yere yetişilir, hiçbir yere geç kalınmaz ama...” Ama ‘mendili kanar’ durur işte.Sözlerimize son verirken insan olmanın farklı bir trajedisiyle yüzleşmek üzere salonumuzu doldurduğunuz için teşekkür ediyor, yeniden hepinize hoş geldiniz diyoruz.