Balkon

Genet, kişi ve yazar olarak ve yaşam/toplum karşısında durduğu yer ile, yirminci yüzyılın bir "fenomen"i olduğu ve salt bu konumuyla bile sahnelenecek değer taşıdığı için. Nedir onu "fenomen" yapan? O bir "piç", öksüz, eşcinsel, hırsız, kaçakçı, asker kaçağı, serseri, marjinal, asi, gedikli mahkum; tüm yerleşik ahlaksal ve toplumsal değerlere meydan okuyan bir anarşist; parmak ısırtan bir "kötülükler" bireşimi. Öte yandan (ya da buna koşut olarak) yüzyılın büyük düşünürü Sartre'm "aziz", "şehit" tanımlarıyla yücelttiği. Gide, Cocteau gibilerinin de desteğiyle -Cumhurbaşkanı affı ile- "müebbet hapis"ten bağışlanacak önemde bir yazar ve kişilik... Genet'nin tiyatrosu "aykırılık tiyatrosu", "başkaldırı tiyatrosu" biçimlerinde tanımlanıyor. Aykırılık ve başkaldırı da -herhalde tartışma götürmez ki-sanatın varoluş nedenlerinin önceliklilerinden; kimilerine göre sanatın varoluş nedeninin, giderek sanatın ta kendisi.