Aşk Hastası

Divan edebiyatının başyapıtlarından biri olan Şeyh Galib’in “Hüsn’ü Aşk”ı tanrısal aşka ulaşmanın zorlukları anlatan ve tasavvuf felsefesine dayanan bir mesnevidir. Ama Galib’in şiirinde kullandığı soyut semboller ve dilindeki incelik eski mesnevi edebiyatına karşı devrimci bir nitelik taşır. Kenan Işık , “Aşk Hastası”nı Şeyh Galib’in dizeleriyle kurduğu yakın ilişki sonucu yazmış ve yorumlamış. Şairin eserlerindeki imge zenginliği ve anlatım inceliklerini oyuna taşımayı amaçlayan Işık, “Aşk Hastası”nda 18. Yüzyıl sonları Osmanlı dünyası ve sanatı kadar bugünün tiyatro sanatı ve toplumsal ilişkileri de sorguluyor ve öncelikle “sanatçı insan” kavramı üzerinde durduğunu belirtiyor. “Aşk Hastası” genç bir tiyatro sanatçısı üzerine kurulmuş. Bu oyuncu, Şeyh Galip rolünün etkisinde kalarak kendi yaşamıyla şairin yaşamını iç içe sorgular ve “sanatçı” olgusuna tarihsel, toplumsal ve de psikolojik bir perspektif getirir. Oyunda, bir yaşam ya da yaşamlar değildir anlatılan. Sanatın ve sanatçının yaratım süreci irdelenmektedir.