Veda Ritüeli

Sözsüzdür; fiziksel anlatım biçimi olarak yer yer Britanya İşaret Dili kullanılır. Bu bölümlerin Türkçe çevirileri üstyazıyla aktarılır. Sözlerin olmadığı yerde son veda neye benzer? Yıllar önce babasıyla yaşadığı çatışmalar yüzünden doğduğu toprakları terk eden sağır bir adamın, babasının cenaze törenini düzenlemek için yirmi dört saati vardır. Arjun’un babası, doğuştan sağır oğluyla iletişim kurmasını sağlayacak işaret dilini hiç öğrenmemiştir. Arjun, Hindistan’a döner ve iletişimsizliğin şekillendirdiği, ölümle yarım kalan bu karmaşık baba-oğul ilişkisiyle hesaplaşmak üzere kendi veda ritüelini gerçekleştirmeye karar verir. Veda Ritüeli, çocukluğa ve köklere bir dönüş hikâyesi; aynı zamanda geleneksel cenaze törenlerinin sessizlikte kalan acılarla yüzleşmekteki yetersizliği karşısında dürüst bir veda, bir iç hesaplaşma arayışı. Çarpıcı bir fiziksel tiyatro örneği olan Veda Ritüeli’nde anlatıyı animasyon görüntüler destekliyor. Oyunda kullanılan yüksek bas frekansları, sesi bedensel titreşimlere dönüştürerek sahne ve izleyici arasında duyusal bir birliktelik kuruyor. Oyunda Arjun karakterini kendisi de sağır bir oyuncu olan Ramesh Meyyappan canlandırıyor. Meyyappan; işaret dili, mim, ritim ve beden kullanımıyla bütüncül ve incelikli bir sahne dili inşa ediyor. Arjun’un buruk anılarla hatırladığı ilkokul öğretmeni, aile üyeleri ve babasının farklı yaşlardaki hâllerine de tek başına hayat veriyor; görünmez nesneleri ve mekânları bedeniyle var ediyor. Görsel tasarım unsurlarının bir parçası olan yaratıcı altyazılar sayesinde oyun; işiten, işitme güçlüğü çeken ve sağır izleyiciler için tamamen erişilebilir ve eşit bir deneyim sunuyor. 2007 yılında Birleşik Krallık’ta kurularak hem kapsayıcı hem nitelikli üretimleriyle uluslararası bilinirlik kazanan ödüllü topluluk Ad Infinitum’dan sevgi, kayıp, iletişimsizlik ve ebeveynliğe dair bu epik solo performans, İngiltere’nin prestijli sahnelerinde büyük beğeni topladı.