Son Dünya

NUH 71/71 Numaralı Uçağımız Düşmek Üzeredir! Lütfen Kemerlerinizi Açın ve Düşüşe Hazırlanın! “Adam: Neredeyim diyorum. Başka kimse var mı? Kadın: Ortak düşünceler. Beynimi biraz daha zorlarsam bir şeylere, DEVAMI birilerine ulaşabilirim belki. Adam: Bir işaret olsa ya da şu ya da bu dilde yazılmış bir tabela. Ne bileyim. Bilirdim. Bir şeyleri bilmek iyi olurdu. Üçüncü Şahıs: Bir yerlerde asılı kalmış olmalıyım. Yerle gök. Gerçekle hayal… Arasında… Uçakta. Düşüyorduk. Ve sonra işte buradayım.” Avrupa’nın sınırında bir yerlerde bir uçak düşer. Nuh 71/ 71 sefer numaralı bu uçakta bulunan üç kişi, düşüş anında kendilerini tanımlayamadıkları bir yerde bulurlar. Birbirlerinden habersizdirler. Uzun bir süre bulundukları bu tanımsız mekanı anlamaya çabalarlar. Ölmüşler midir? Zaman durmuş mudur? Dünyanın sonu mu gelmiştir? Nerededirler? Kadın, Adam ve Üçüncü Şahıs olarak adlandırılan bu üçlü, son yıllarda çokça irdelenen doğu/batı denklemiyle ve bu ikiliyi bozan/çözen “ne o ne öteki” önerisini pekiştirecek şekilde kurgulanmışlardır. Uçağın düşüşü, öngörülen, yaşanmakta olan ya da yaşanacak olan bir çöküşün habercisidir aslında. “Son Dünya” bir araya getirdiği kişilerin temsil ettiklerinden yola çıkarak “son” kavramına bir yorum getirmeyi hedefler. Bitmek mümkün müdür? Dünya bitebilir, yok olabilir mi? Son ne demektir? Seyircilerin önce bir havalimanının, ardından da düşen bir uçağın atmosferine alındıkları oyunun prömiyeri 15. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında gerçekleşmiştir. 2008 yılında Almanya’da düzenlenen Bonn Bienali kapsamında da seyirciyle buluşan “SON DÜNYA”, 11 Eylül olayları sonrasında yaşamakta olduğumuz medeniyetler çatışması ve dünyanın muhtemelen çöküşü/düşüşü üzerine bir yorum niteliğini taşımaktadır. Oyuncuların, özel bir sistemle, boşlukta asılı olarak oynadığı “SON DÜNYA”, aynı zamanda oyuncunun performansı açısından da önemli bir deney niteliğini taşıyor. T. S. Elliot’ın ünlü eseri Wasteland’den güç alan bir yapıya sahip olan oyun metni, tarot kartlarından Kur’an’a, Hint, Türk, Arap ve Fars kültürlerinden, Shakespeare’in Üçüncü Richard ve Hamlet’ine, Dante’nin İlahî Komedya’sından Mevlânâ’ya, Sophokles’in Kral Oidipus’undan Fuzuli’ni gazellerine, Attila İlhan’a ve Sevim Burak’a, su faturalarından Sümerli bir rahibe tarafından kaleme alındığı düşünülen dünyanın en eski aşk şiirine kadar pek çok metni, alt katmanına gündelik dil içinde harmanlayarak referans verir. Oyunun görsel referansı ise sahne yerleştirmesini de gerçekleştiren çağdaş sanatçı Genco Gülan’ın “Gündelik Mitolojiler”, “Çığlık”, “Ne Zaman Uçak Sesi Duysam” serileri üzerine kuruludur. Destek Veren Kurumlar: Kuzu Havayolları, Vertigo Endüstriyel Tırmanış Sistemleri, Yeni Melek Gösteri Merkezi