Panopticon

Hem sistem araçlarınca her an gözetlendiğimiz hem de elimizin altındaki sosyal araçlarla birbirimizi gözetlediğimiz çağa dair performatif bir tanıklık. Beş denek kadın kapatıldıkları ve konuşmanın yasak olduğu bir mekânda, bedenleri aracılığıyla iletişim kurarken, aralarındaki gerilimin artışına şahit olacağız. Kurguladıkları oyunlar yarışa, yarışlar iktidar hırsına ve hırs şiddete dönüşecek. İşlerinde bedenin olanaklarını araştıran Mîrza Metîn’in tasarlayıp yönettiği oyunda, seyirci hem gözetleyen hem de gözetlenen olarak konumlandırılıyor. Bireylerin eleştirdiği veya kaçındığı şeylere, adım adım nasıl dönüştüğü üzerine düşünmeye hazır olun. Sözün parçalanarak anlamsız seslere dönüştüğü bu diyalogsuz fiziksel performansta Başar Ünder ve Doğukan Özpınar oyuncuların seslerini ve nefeslerini performans ânında kaydederek doğaçlama müzik yapıyor.