Mutlu Ol Nâzım

Vera Tulyakova’nın Anılarından …Sahneye bakıyorsunuz, evet Dilek Türker var, elle tutulur, gözle görülür bir insan, lakin iki insan daha sahnede, biri Nazım Hikmet, biri Vera... Bir bakıyorsunuz, Nazım Hikmet, idam gecesi "Zavallı bir çingenenin Kıllı, siyah bir örümceğe benzeyen eli Geçirecekse eğer İpi boğazıma Mavi gözlerinde korkuyu görmek için Boşuna bakacaklar Nazım’a" diye ölüme kafa tutuyor, bir bakıyorsunuz güç veriyor, umut veriyor, "Ben yanmasam Sen yanmasan Biz yanmasak Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa" diyor, bir bakıyorsunuz, öyle bir memleket sevgisi ki: "Memleketim, memleketim, memleketim Ne kasketim kaldı senin ora işi, Ne yollarını taşımış ayakkabım Son mintanın da sırtımda paralandı çoktan Şile bezindendi. Sen şimdi saçımın akında, Enfarktında yüreğimin Alnımın çizgilerindesin memleketim."