La Boheme

Sıkıntıları, endişeleri, alışkanlıkları, huyları ve zevkleri hemen hemen aynı olan dört arkadaş; şair Rodolfo, ressam Marcello, filozof Colline ve müzikçi Schaunard, Monmartre'de eski bir evin çatı katında oturmaktadırlar. Perde açıldığında camları buzlarla kaplı fakir döşenmiş bir çatı arası görülür. Ressam Marcello, titreyerek 'Kızıldenizi Geçiş' adlı tablosunu bitirmeye çalışmakta, şair Rodolfo soğuktan morarmış parmaklarıyla oyununu yazmaktadır. Marcello odadaki son tahta eşya olan iskemleyi, belki günlerden beri yanmayan ocağa atmak isterse de Rodolfo oyunun perde perde yakılmasının daha doğru olacağını söyleyerek yerinden kalkar. İki arkadaşın zarif bir resitatif tekniğiyle işlenmiş diyaloğuna orkestra ritmik, renkli buluşlarla eşlik etmektedir. İçeri filozof Colline girer ve Noel gecesine rağmen veresiye alışveriş yaptıkları bakkalın kapalı olduğunu üzüntüyle bildirir. Kurtuluşu müzikçi Schaunard müjdeler. Üç gün önce garip karakterli bir İngilizin papağanına şarkı dersi vermek için angaje olmuş, parayı çabuk almak için flört ettiği hizmetçi kızın yardımıyla hayvanı zehirlemiş, ders parasını almıştır. Cebi para, elleri yiyecek ve şarapla doludur, ayrıca odun da getirmiştir. Yemeği çatıda yiyip, Noel'i Momus kahvesinde kutlayacaklardır. Dört arkadaş neşeyle ocağı yakıp sofrayı kurarlarken ev sahibi Benoit gelir. İki aydır biriken kira borçlarını ister. Dostlar adamı bir kızla gördüklerini, eğer borcu istemeyi sürdürürse, karısına haber vereceklerini söyleyerek, kahkahalar arasında adamı kapı dışarı ederler. Artık Cafe Momus'a gitmek için bir neden kalmamıştır. Üç arkadaş çıkarlar. Rodolfo, dergiye yazacağı kısa bir makaleyi bitirmek üzere kalır. Yazısını tamamlamak üzereyken kapı çalınır, şair açar. Kapıda fakir giyimli, soluk benizli güzel bir kız durmaktadır. Şamdan sönmüştür, kendi şamdanından kızın mumunu yakar; kızın güzelliği karşısında şaşırmıştır. Şamdan tekrar söner, kız telaşla anahtarını düşürür. Her ikisi de karanlıkta anahtarı aramaya koyulurlar. Tam o sırada Rodolfo'nun eli kızın elini bulur, genç şair duygularını: 'Bu küçük el ne kadar soğuk' diyerek anlatır. İçeri vuran ay ışığı her ikisini de büyülemiş gibidir. Bu defa Mimi, içli şarkısıyla kendini tanıtır, yoksul ve zavallı yaşamını anlatır. Dışarıdan üç arkadaşın sesi duyulur, Rodolfo'yu beklemekte, sabırsızlanarak marş ritmiyle 'Momus, Momus' diye bağırmaktadırlar. İlk bakışta birbirlerine aşık olan gençler, ay ışığı altında kendilerini unutmuşlardır. Kemanların tatlı melodisi, arpın su damlalarına benzeyen tınıları eşliğinde beraberce aşk şarkısına başlarlar ve kolkola kapıdan çıkarlar.