Kuyucaklı Yusuf

Yatağın kenarından başlayıp odanın ortasına kadar yayılan pıhtılaşmış kan odada küçük bir gölcük oluşturmuştu. Sedirin köşesinde diz çökmüş oturuyordu. Sabit bir şekilde gözlerini ayırmadan onları izliyordu. Soruldu; sen kimsin? Ben Yusuf dedi… " Yusuf bu manasız ve yabancı hayatta bir tek şeye hakikaten sarılmış, hakikaten inanır gibi olmuştu. Hayatında asıl aradığı şeyin Muazzez olmadığını biliyordu, fakat Muazzez olmadan bunu aramaya gücü olamayacağını sanıyordu." Kuyucaklı Yusuf taşra hayatının, eşraf çekişmelerinin arasında ki sevgi serüveni ve yenilmeye rağmen baş eğmeyişin hikayesidir.