Kurbanı Oynamak

Herhangi bir suç mahallini alıp oraya bir sahne diyebilirler. Polisler ve sanıklar, suç mahallinde trajik bir prodüksiyonun parçasıdır artık. Kamera açıları tartışılır, ışık ayarlanır. Gerçek, sahneye “otursun” diye yeniden inşa edilir. “Kurbanı Oynamak”, bir suçun izini sürüyor gibi görünür; oysa o sırada neyi gördüğümüz değil, ona nereden baktığımız ve o bakışta nasıl konumlandığımızın peşindedir. Rusya’nın o kendine has tavizsiz sertliği ve kara mizahıyla kurulan bu dünya; görmenin, anlatmanın ve rol almanın ortak noktasına açılır. Orada kesin kararları bırakalı çok olmuştur. Çünkü bazen mesele, ne yaptığımızdan ziyade, hangi hikâyenin içinde başrolü kaptığımızdır.