Kum Feneri

Yıkılma tehlikesi altındaki bir deniz feneri, uzaklara giden bir arkadaş, artık orada olmayan bir ev, nesli tükenen ya da tükenmekte olan türler, taşlaşan canlılar, canlanan taşlar. Bir mekânı, kişiyi, eşyayı ya da anıyı zamanda dondurmak mümkün mü? Korumak ne anlama geliyor? Geçmiş, gelecek ve şimdi birbirine karışırken, zamanın etkisini nasıl karşılıyoruz; nerede duruyoruz, hangi zamanda, hangi zemine ayak basıyoruz? Dünyadan ve hayatımızdan pek çok şey eksiliyor; dinozorlar, kum zambakları, kaplumbağalar, bir nesne, bir mekân, bir insan. O eksik parçayla ne yapıyoruz? Boşlukla nasıl baş ediyoruz? Özlemle geri dönmeye, zamanı durdurmaya çalışmak, görmezden gelmek, inat etmek savaşmak ya da başka yollar. Üç arkadaş; Gogo, Pano ve Viki, Raptor çetesinin artık yanlarında olmayan üyesi Sakis’in yokluğunda, restorasyona giren tarihi deniz fenerinin kalıntılarında başka biriyle tanışırlar: Mücü. Evinden uzağa düşmüş Mücü ile Raptor çetesinin bu karşılaşması yeni hikâyelere yol verecektir. İçine düştükleri hikâyeler ve kurdukları oyunlarla dört arkadaş, vazgeçmek ile korumak, geçicilik ile kalıcılık, sonluluk ile sonsuzluk, geçmiş ile şimdi arasında türlü yolculuklara çıkar. Zamanlar, mekânlar, çağlar, ay ışığı ve deniz arasında, oyunlarla örülü gerçek maceralara… “Kaplumbağa yumurtaları kırılsa da, beyaz zambaklar solsa da… Deniz fenerimiz bir gün yıkılsa da, yollarımız bir gün ayrılsa da… Hem kim bilir, kaplumbağalar birbirinden ayrılana kadar ne maceralar yaşamışlardır… Yolun sonuna kadar!” *** Mekan Desteği: Kült Kavaklıdere