Gövde Gösterisi

19. İSTANBUL TİYATRO FESTİVALİ İçinde değiştiğim, dönüştüğüm, dallarım ile köküm arasında geçmişimi yansıtan, geleceğimle yüzleşen, yalanlarımı taşıyan gövdem. Yan yana olup, ayrı ve tek yok olma alanım. Gövdesine uyuduğum, gölgesinin takip ettiği, ayakta ve hayatta kalmamı sağlayan, kabuk bağlayan, zamanla kalınlaşan, güneş yanığını içinde söndüren gövdem. Her şeyin geçerli olabileceği yerim. Bakıp dokunduğum, duyup ittiğim, küvete sıkıştırdığım, nefesini tuttuğum, isteklerinden korktuğum, koşulsuz sevdiğim, benden geriye kalan bölümüm. Öyle bir yer ki; çoğu zaman özendiğim. Cesaret bulursam utanarak inkâr ettiğim halimin oyun oynadığı, düşüncelerin koridorlarda koşturduğu, duvarlarında seslerin asılı kaldığı alan.