En Fazla Beş Dakikamı Alır

Tevazu acı hakkında ne anlatabilir? Tevazu acıyı görünmez mi kılar? Ya da anlaşılmamak tevazuya mı iter insanı? Ulaşamayan deneyim, ulaşamayan konuşma kendi içine mi döner? Miranda’ın hikayesini anlatmak, kime neyi ifade ediyor? Psikoloğunun her akşam tutması gerektiğini söylediği notları almayı unutmuş olan bipolar tip II tanılı Miranda'nın, yataktan kalkıp en fazla beş dakika süreceğini düşünerek not almaya ayırdığı zaman dilimi, annesi, babası ve psikoloğuyla yaşadığı çatışmaları kendi kendine tekrarladığı, belki de yalnızca onlara laf anlatmaya çalıştığı trajikomik bir gösteriye dönüşür. Uyumak, yemek yemek, nefes almak ne kadar güç olabilir? Bunları kim, neden bilinç akışına sokmak zorunda kalır? Miranda’nın kafasının içi kadar dağınık olmayan odasında bir uyku mücadelesinin draması “En Fazla Beş Dakikamı Alır.” Düşünmeden, kendiliğinden, kolaylıkla yaşadığımız her anın hesabını soruyor bize. Bilmediğimiz hayatları yargılamanın zevkini, bir suçluluk yarası bırakarak, çekip alıyor elimizden…