Dünlük

Sana neden 'Dünlük' dediğimi hiç düşündün mü? Neden 'Bugünlük' ya da 'Yarınlık' olmadığını? Ya da en azından bir 'Günlük' olmadığını? Ben sana izah edeyim: ‘Yarınlık’ değilsin, çünkü yarın her zaman yabancı bilinmezliklerle örtülü bir deniz. ‘Bugünlük’ de değilsin, çünkü bugün döneğin teki; her gün ihanet etti bana, ediyor, edecek de. Günlük hiç değilsin Dünlük! Günlük, hiç tanımadığım bir hayalet sadece. Ama sen Dünlük. Seni yaşadım, tanıyorum, hatırlıyorum. Hatta işin en güzeli, olayları beraber yaşadık. Sana tek tek olayları baştan anlatmak gibi bir derdim de olmayacak. Sadece tartışacağız geçmişi Dünlük, yani elimizdeki tek şeyi açacağız birbirimize hiç utanmadan, sıkılmadan...