Can

CAN, parçalanmış hayatını bir araya getirmeye çalışan kavgacı bir ruhun, geçmişiyle yüzleşmesinin yarı soyut anlatı denemesidir. Can’ın düştüğü çukurdan kendisini sevgiyle tutup çıkartma çabasıdır. Oyun şiirsel bir dille, fraktal bir kurguyla yazılmış, sevgi dolu bir benlikle canlandırılmıştır. Nefrete karşı şefkati, merhameti, aşkı, bağışlayıcılığı aramaktadır. “Kollarımda düş kurma ihtimali Kollarımda rüzgâr sesi Bize ait bir huzurda bul beni.”