Büyük İskender'in Atı

Issızlığa terk edilmiş bir köy meyhanesinde; bir Emekli Albay, bir Papaz, bir Çingene Müzisyen, bir Meyhaneci, bir “Deli” ve hayatta kalmak için bedenini pazarlamak zorunda kalan bir Öğretmen… Hepsi aç, hepsi yoksul ve hiçbiri “anavatan” sözcüğünü ağzından düşürmüyor. Kimse kimseyi, doyurmuyor, doyuramıyor. Gerçekle hayal, inançla yalan, kutsalla çıkar birbirine karışırken; var olmayan bir at, var olmayan bir refahın, sahte bir umudun ve çürümüş bir devlet aklının simgesine dönüşüyor. Büyük İskender’in Atı, artık kahramanlığın değil, erk uğruna birbirini boğazlayanların hayaline dönüşüyor. Stefan Tsanev’in kara mizahla yoğrulan oyunu, sahte refah idealini ve ona “inanmak zorunda bırakılan” halkın durumunu gözler önüne seriyor. “Bu oyunda kimse masum değil, herkes kurban”