Bir Troya Hikayesi

Her şey kül.. Her şey sessiz.. İnsan doğasının ne yazık ki vazgeçilmezi: şiddet.. Tarihin en eski izlerinden bugüne, insanın kontrol altına almaya çalıştığı ancak asla başaramadığı bu eylem; adeta sistemleşmiş, karşısındakine verdiği zararı göre göre uygulanan bir davranış. Şiddet, insanlığın yolculuğunda hiç eksik olmadı, hiç azalmadı. Belki zaman zaman form değiştirdi, ancak hep kendini üstün ilan edenin, kendinde gördüğü bir hak olarak varlığını sürdürdü. Bir Troya Hikayesi, ne yazık ki günümüze hiç yabancı bir tema değil. Hala evrimleşmesini tamamlayamayan insan evladının arınamadığı bu “kendini üstün görme” sanrısı; bugünün acısını antik dönemin acısına bağlayan bir köprü kurar. Yasın, kederin, ıssızlığın ve çaresizliğin ve tüm hüznü kalbine gömüp kendilerine ait olmayan kaderlere doğru yelken açan, yanıp küle dönen şehirler gibi griye dönüşen kadınların sessiz çığlığı bu performans..