Bir Meşrutiyet Faciası Yahut Gündüzlerimiz

"Ben kimim?" sorusunu en az bir kere gerçekten yanıtlayabilmek umuduyla sorarız. Bir süre sonra fark ederiz ki bu soru yanıtsızdır çünkü sonsuz yanıtı olabilir. Sorunun yanıtsız olması nafile olduğu anlamına gelmez. Bu soru hem neredeyse bütün felsefi ve teolojik soruların kaynağıdır hem de bizi aynı soruyu soran diğerlerinden ayırmaya yarar. Peki, ya bir an yanı başımızda "ben senim" ya da "sen bensin" diyen birilerini fark etsek ve bu 'rüya-kabus'tan uyanmayı bir türlü başaramasak bu sorunun bizi götüreceği yerler nereler olur?