Atlı Karınca Hikayeleri

Bir dizi kısa süreli aşk ilişkilerinin anlatıldığı oyunda, bireysel ve toplumsal ahlak, yerleşik değer yargıları, aşk ve cinsellik ikilemi üzerinden, toplumun bütün katmanları geniş bir sınıf yelpazesinde sorgulanmaktadır. Freudyen bir bakış açısına sahip olan, cüretkâr bir kışkırtıcılığı sahneye yansıtan oyun, 1890’ların Viyanası’nda geçmektedir. Her bireyin kendisinden bir üst tabakadaki kişiye “gözünü diktiği” bir döngüyle ilerler ve finalde üst ve alt tabakadan kişilerin birlikteliğiyle çember kapanır. İnsanın aşk ve seksle imtihanında, ne denli trajikomik hale geldiğini sergileyen oyunda, insanın önüne geçilemez dürtüleri ve buna direnmeye çalışan akıl, vicdan, kültür gibi üstyapı olguları arasındaki büyük bir savaşa tanık oluruz. Doğanın büyük çatışmalarından cinsiyetler arasındaki mücadele, oyunda biraz da kadından yana tavır alan bir bakış açısıyla ele alınmaktadır. Kahramanımız belki metalaştığı, belki “erkeğe hizmet eden” olarak görüldüğü, belki tüm toplumsal baskılar altında yok olduğu için “delirmiş” bir kadındır. Beş bölümden oluşan oyunda, on karşılaşma içinde beş ayrı kadınlık durumu yaşanmaktadır. Şarkı, dans ve kadın oyuncuya partnerlik eden bir Dummy (yapay insan) ile yorumlanan oyunu, yönetmen, tüm sanat dallarının tiyatroya desteğiyle bezemeyi denemektedir.