Tatar Çölü

Genç Teğmen Giovanni Drogo’nun ilk görev yeri olan Bastiani Kalesi’ne gitmek için yola çıkar. Annesi ve sevgilisi Maria’yı geride bırakır. Kaleye ilk geldiği zaman sorumlulukların ağırlığı nedeniyle ayrılmayı düşünür fakat üstlerinin tavsiyelerini dinleyerek bir süre daha kalma konusunda ikna olur. Geçen zaman, insanın kanına işleyen alışkanlıklar ve hayatın monoton ritmi Drogo’nun zihninde Bastiani Kalesi’ni aşılamaz bir “hapishaneye” dönüştürür ve başlangıçta gitmek niyetinde olduğu kale’si içinden çıkamadığı, çıktığında geri dönmek için sabırsızlandığı bir mekan haline gelir. Kaledeki herkes ondan bir şeyler gizliyor gibidir. Drago hem gelmesi beklenen düşmanı gözlerken kaledeki gizemin ne olduğunu çözmeye çalışır. Aradan çok uzun yıllar geçmesine rağmen ne için kalede kaldığını ve neyi aradığını neredeyse unutur ve kendini monotonluğun durgun sularına bırakır. Drago’yu bekleyen gerçek olduğu yerde durmaktadır. Drago bu gerçeğin yıkıcılığı ile mücadele edemez ve sarsılır. Hayatını köküden etkileyecek gerçek acı bir biçimde yüzüne vurulur.