İncir

Yeme bozukluğu hastası olan Duru, bir röportaj sırasında geçmişiyle yüzleşmeye başlar. Anıları arasında gidip gelirken çocukluğundan bugüne uzanan kırılma anlarını, ailesiyle ilişkisini ve bedeniyle kurduğu sağlıksız döngüyü yeniden yaşar. Zamanla bu döngü hayatının merkezine yerleşir. Ressam Eren Doğan ile tanışmasıyla birlikte kendini ilk kez görülmüş hisseder; ancak bu ilişki, Duru’nun kırılganlığını ve olmak istediği kişiye ulaşamamanın getirdiği çaresizliği daha da derinleştirir. Duru, hem bedeniyle hem de zihniyle yıkıcı bir mücadeleye girer. “İçimde bir boşluk vardı. Adını bilmiyorum ama onu doldurmazsam hayata devam edemezdim.” *Bu oyun, epilepsi hastaları ve ışığa duyarlı seyirciler için tetikleyici unsurlar içerebilir.