Düğme

Bizim aslında bir ismimiz yok. Gerçekten yok… Ne bir yere kaydımız var ne de nereden geldiğimize dair bir bilgi. Sanki hiç doğmamışız gibiyiz. Bize Zız derler ama isim değil de lakap gibi bir şey işte…” Bu, kendi geçmişine cenaze töreni yapan bir adamın hikâyesi. Bu adam birden çok kez doğdu. Daha bir olamazken bütün oldu. Bütünken parçalandı. Benliğini ararken yaşadıklarını kolayca atlatmayı denedi; ama onun için kolay olan neydi, zor olan neydi?