Yazan ve Dramaturg: Bilyana Krayçevska
Yöneten: Dragana Miloşevska - Popova
Dekor Tasarımı: Tatyana Blajevska Hristoska
Kostüm Tasarım: Roza Trayçeska - Ristevska
Koreografi: İgor Kirov
Vokal Koçu: Gonca Bogoromova Krapovski
Korrepetitör: Zoran Stanişik
Oyuncular:
BEDİA BEGOVSKA
CENAP SAMET
SELPİN KERİM
YETKİN SEZAİR
EBRU MUSLİ
Hikayeler ve peri masalları dinlemeye alışkınız. Her şeyin ne olduğunu ve etrafımızda olup bitenlerle ilgili herhangi bir şey yapıp yapamayacağımızı sorarak çaresizce omuz silkmeye alışkınız. Bu nedenle, Amerika’da 1944’te geçen ve bugün bizi bağlayacak bir biçimde muhteşem Florans'ın hikayesini anlatmaya karar verdik.
20. yüzyılın başlarından yaşayan bu sevimli, zengin ve eksantrik New York hanımına hemen aşık olacaksınız. Bir yandan gerçeğe gerektiği kadar bağlı bir kadın olmasına rağmen, muhteşem Florence Foster Jenkins diğer yandan da "kulaklarını delen" müziğinin "The Valkyries" i icra eden bir opera sanatçısı kadar güzel olduğu yanılgısını yaşıyor.
Gerçek şu ki, müziğe olan aşkı yeteneğinden daha güçlü, bu yüzden etrafındaki herkesi (kocası, piyanisti ve hatta kocasının sevgilisi, önde gelen şefleri ve şan öğretmenleri) "yardımı ve yatırımı" ile kariyerinin doruk noktasına ulaşıyor - Florence Foster Jenkins, Carnegie Hall'da sahne alıyor.
Bu trajikomedide, "gerçeğin sesi", Floransa'nın hikayesini, sanat özleminin gerçek yeteneklerinin tam tersi olan herkesin sevimli bir örneği olarak yeniden mi anlatıyor yada…..yada ... hepimiz olup bitene tanıklık ederken sadece mızmızlanmaya devam edecek ve sadece rüşvet verilen eleştirinin yetersizliğin "yeşermesini" önleyeceğini ya da bırakmasına izin vereceğini ummak ...... Ah, sanat bize dışarıya nasıl bakılacağını öğretmedi mi?